ىه روزايى بى اينكه بدونى چرا از بقيه ى روزا خوشحال ترى،بى اينكه بدونى،بى اينكه اتفاقى افتاده باشه!
جالب اينجاس كه اگه آدمى مثه من باشى انقد اين احساس خوشايند رو انگولك مى كنى و دنبال دليلش مى گردى كه به لجنش مى كشى!بعضى وقتا فكر مى كنم اگه ناراحتم يا اگه پر از استرسم همش و همش مقصر خودمم،خودمم كه با فكر كردن به شايد ها و اگه نشه چى ميشه هاى فردا امروزم رو جهنم مى كنم!براى سال نوى ميلادى اولين چيزى كه از خودا مى خوام صبرِ!
پ.ن. صدمين پُستم مبارك! :)
No comments:
Post a Comment